با من بگو

 ای نازنين !

 تو ،  صنعــت ِ ايـجــاز را

 در پای ِ درس ِ كدام معلـّم

 در پُشت ِ ميز ِ كدام مدرســه

  آمـوخـتــي !؟ ؛

 وقتی كه با تو

 يك كتاب ، سخــن دارم ،

 با يك نگـــــاه ِ خشك و ساده

 جواب می گويی :

 نــــه .

       مهرآگين ـ  تير ۸۴

  هــی  پـشـت ِ پـنـجــره  می آیـم

        شـایـد  ،  نـشــانـی از  تـــو  بـجــویــَم

      هــی  پـشت ِ پنجـــره می آیم

               شاید  ، شـمـیـم  ِ پـیـرهـنـت را

                 کالسـکـه ی  نـســیــم ، فـرو  آرَد ...

     هــی  چـشـم  ِ خـود ،  بـه جــادّه  می دوزم 

          زان دور دست ِ سـاکـــت  و   وَهــم آلـــود

             گــــرد و غـبــار  ِ پــای ِ ســـواری  نیـسـت ؟

     آیـــا  ،  کبــوتــر  ِ صـحـرایــی

          زانـســوی ِ ابــری ِ بــارانــی

                         مـکـتــوب  ِ یــار ؛

                             نـیـاورده ســت ؟

                               .....

               هــی  پشـت ِ پـنجــره  می آیم 

              هـی  پـشـت ِ پنجــره می آیـــم ...

                                    ...

                               مهراگین -  مرداد ۸۶

 هوای شهر  شده   ،  بی قرار و بارانـــــی

  بهــانه کرده دلم ، گریـــه های پـنـهـانــــی

...................

  مـیـان ِ هـالـه ای از مــِه ، به قــاب ِ پنجره ،  باز

  خـیـال ِ چـشـم ِ خـُمــارَت ، نشسته با صد نـاز

.....................

  بـیـا که قـامـَت ِ کوچه   از انتظــار ،  شکست

  چـکـاوک از غـم ِ غـُربت ، به سوک ِ یار، نشست ....

 .............................................

   بیا که نـم نـم ِ باران ، روایت ِ عشق است

   تمام ِ حرف ِ خــدا ، در حکـایـت ِ عشق است

..........................

  بـبــَر به خلوت ِ چـَـتـرَت مرا که دل ، تنگ است

   به زیـر ِ چـتـر ِ تو   باران فقط خوش آهنگ است

...............

                  مهرآگین -  ۱۰ آذر۸۵